Θεία Λίνα ζντισσέν πας τ μπαμπα-τς Μπουκία

Η θεία Λίνα μιλά για τη γιαγιά της, την Μπουκία

Λην τη μέρα κάθιντουν σμα σ’ μπριπίτσκα κι γω-πα πεις τ’αγκαλέγια-τς ήμνι, κι έφταϊν μι πάντα-πα рассказывать, πάντα-πα ίλιγιν μι сказки-ς, μισαμπέτια. Ίλιγαν του «Αϊτούτσκου του ντιρίτς». Το ήτουν сказка.

Κι γω πάντα-πα τίλα κάθιμνας, έπιφταμ, τη сразу ίλιγιν μι: «Λίνκα-μ, πε του “Πάτερ ημών”». Μεις ίλιγαμ του «Πάτερ ημών». Ξέρ’ς το τι εν του «Πάτερ ημών»; Молитва. «Πάτερ ημών, ο εν της ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου». Συ ξερ’ς το; Μάθιτ του! Το εν ρουμέκου «Отче наш».

Όλη τη μέρα καθόταν στο πεζούλι του φούρνου κι εγώ ήμουν συνέχεια στην αγκαλιά της. Μου έλεγε πάντα παραμύθια, μισαμπέτια. Έλεγε το «Αϊτούτσκου του ντιρίτς». Αυτό ήταν παραμύθι.

Κι εγώ πάντα, μόλις καθόμασταν ή πλαγιάζαμε, εκείνη αμέσως μου έλεγε: «Λίνκα μου, πες το “Πάτερ ημών”». Εμείς λέγαμε το «Πάτερ ημών». Ξέρεις τι είναι το «Πάτερ ημών»; Προσευχή. «Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου...» Εσύ το ξέρεις; Μάθε το! Αυτό είναι το ρουμέικο «Отче наш».

Помню μόνο ατούτου «Αϊτούτσκου του ντερίτς». Τίλα κάθιμνας: «Μπάμπα, πε το “Αϊτούτσκου του ντερίτς”». Ну τη πσσίρανιν να του πει, γω τιμούμνι, έμαθις του. Σ’ ένα παλ πσσίραναμ του: «Μπάμπα, πε το “Αϊτούτσκου του ντιρίτς”».

Από τα παραμύθια θυμάμαι μόνο αυτό, το «Αϊτούτσκου του ντιρίτς». Μόλις καθόμασταν, της έλεγα: «Γιαγιά, πες το “Αϊτούτσκου του ντιρίτς”». Κι εκείνη άρχιζε να το λέει, κι εγώ αποκοιμιόμουν, κατάλαβες; Μετά από λίγο πάλι: «Γιαγιά, πες το “Αϊτούτσκου του ντιρίτς”».