Λίνα: Στέρα έφταγαμ μαλάϊ. Во время войны έφταγαμ μαλάϊ. Του μαλάϊ-πα έφταγαμ του: αχ τα φράτις αλεύρ έφταγαμ, κι έφταγαμ μαλάϊ. Του μαλάϊ-πα τίλα του έφταγαμ: ζύμουναμ του του ζμάρ, τίπουσ-πα τι βάλισκαμ πέσου, μόνου άλας βάλισκαμ πέσου κι ζύμουναν του ζμάρ. Βάλισκαμ του πις του νταβά, ένα δάχλου, πάνου-πα βάλισκαμ κουλουντίθ, κι σσόπαζαμ του παλ αν του τίτκου, αν του φρατί του ζμαρ. Κι το ντα ψίνισκιν μίρζιν σμουσέγια. Μεις σέριμνας το θα φάγουμ σμους.

Λίνα: Ύστερα φτιάχναμε μαλάι. Τον καιρό του πολέμου φτιάχναμε μαλάι. Το μαλάι πώς το φτιάχναμε: από το καλαμπόκι βγάζαμε αλεύρι, και φτιάχναμε το μαλάι. Και το μαλάι πώς το φτιάχναμε: ζυμώναμε το ζυμάρι, τίποτα δεν βάζαμε μέσα, μόνο αλάτι βάζαμε και ζυμώναμε το ζυμάρι. Το βάζαμε στον ταβά, πάχος ένα δάχτυλο, από πάνω βάζαμε κολοκύθι, και το σκεπάζαμε πάλι με το τέτοιο, με το καλαμποκένιο ζυμάρι. Κι αυτό όταν ψηνόταν, μύριζε σαν σμούς. Κι εμείς χαιρόμασταν ότι θα φάμε σμούς.

Στέρα έφταγαμ μαμαλίγκα. Το Ρουμίν μάθσαν μας να κάμουμ μαμαλίγκα. Μεις έφταγαμ κάσα, α τοι λέγνι: α μεις μαθίζουμ σας να κάμιτ μαμαλίγκα. Έφταγαμ μαμαλίγκα. Ατίτκα σσέγια έτρουγαμ. Έβραζιν του νιρό, αλίκουναν του του νερό κι βάλισκαν πέσου αλεύρ κι все время τάραζαμ του, τάραζαμ του, τάραζαμ του, όσουπ να του κάμουμ όλου του ζμαρ. Νίσκιντουν του ζμαρ, έφταγαμ του κατλίγου… φουτία έκαμαμ του поменьше, κι το έβραζιν αϊτσά, κανά δέκα μινούτια или πέντε, αϊτσά. Κι στέρα κούκουναν του πας του стол κι έκουφταν του αν του ράμα. Το νίσσκινταν χάλι χτίτς, κι μεις έκουφταμ του αν του ράμα. Κι έτρουγαμ του αν του ξέγαλα или αν του γάλα или просто αϊτς έτρουγαμ του. Ατίτκα φαϊμάτια έτρουγαμ.

Ύστερα φτιάχναμε μαμαλίγκα. Οι Ρουμάνοι μας έμαθαν να φτιάχνουμε μαμαλίγκα. Εμείς φτιάχναμε χυλό, κι αυτοί έλεγαν: «Εμείς θα σας μάθουμε να φτιάχνετε μαμαλίγκα». Φτιάχναμε μαμαλίγκα. Τέτοια πράγματα τρώγαμε. Έβραζε το νερό, αλατίζαμε το νερό και βάζαμε μέσα αλεύρι, και συνέχεια το ανακατεύαμε, το ανακατεύαμε, το ανακατεύαμε, μέχρι να γίνει όλο ένα ζυμάρι. Μόλις γινόταν το ζυμάρι, το κάναμε λίγο... χαμηλώναμε τη φωτιά, κι αυτό έβραζε έτσι, κάνα δεκάλεπτο ή πέντε λεπτά, κάπως έτσι. Και ύστερα το άδειαζαν πάνω στο τραπέζι και το έκοβαν με το νήμα. Αυτό γινόταν σφιχτό σαν τυρί, κι εμείς το κόβαμε με την κλωστή. Και το τρώγαμε με το ξέγαλα ή με το γάλα ή απλώς έτσι σκέτο το τρώγαμε. Τέτοια φαγητά τρώγαμε.